Aslı
@redframe
“Böyle şiir olmaz, diyeceksin; biliyorum.
Ama böyle dünya olur mu?”
Konuşurken, çaprazlama bir güneş vuruyordu yüzüne. Baharda, incinik bir menekşe gibiydin.
Papaza tam günah çıkartacakken kırları görüp vazgeçerdik. Ne güne duruyorlar?
Kim aldırır benim yorgunluğuma.
Kim aldırır benim...
Kim?
Gitarın da içi yanıyor trompet gibi: hep yerli yerinde duran bir şeyin -bir düğmenin diyelim ya da bir kedinin- birdenbire yerinde olmaması.
Çok sıcak bir yaz ikindisinin 3'ü gibi geçmek bilmiyor zaman, hep sürüncemede.
Gelmeyenler öylesine kalabalıklaştı ki koltuklar hep boş. Yine de yerlerini sık sık değiştiriyorum ki hiç kimse başkasının eski yerine oturmasın.