Röportajcının "Neden itfaiye?" sorusuna "İtfaiyeci olmasam Roma'yı yakardım" diye paradoksal bir cevap vererek aklınca milleti daha çok etkilemeye çalışmıştı.
Sessizlikten bıkıp televizyonu açtım. Başkent gündeminden sonra sıra haberime geldi. "Kahraman itfaiyeci yanan eve girerek tek başına yaşayan adamı alevlerden kurtardı" deniyordu. Yalnızlığıma bu vurgu nedendi?
Bahçeli, ahşap bir eve sığındım. Tahtakurusuyla dolu ve pencereleri üfürüyor. Gecekondu mahallesine nazır, her yanından tutuşmaya hazır.
Artık nesnelerle aramda ateşten bir bağ kuruldu. Girdiğim bir odada, ortaya kıvılcım düşse, ateş hangi eşyada büyür; nerede önüne geçilemez bir hal alır, diye düşünmeden duramıyorum.
Geçen günbatımına verandada rastladım. Gökyüzü bir ucundan tutuşturulmuş gibi karşımdaydı. Dünyaya ateşten gözlükle bakıyorum.