“Kendimi sevemedim, falanca beni sevmedi, ben az sevildim falanca daha çok sevildi…” Bütün bu sevgi açlığı ve kafa karışıklığı nasıl aşılır? Güçlü ve gerçekçi benlik değeri ve saygısıyla. Benlik değerini ve benlik saygısını güçlendiren en önemli iki unsuru şöyle tanımlayabilirim:
1) Sağduyuyla, sorgulayıcı düşünceyle, içselleşmiş bir vicdanla, farkındalıkla ve iradeyle örülmüş bir yaşam etiğine sahip olmak ve o etik doğrultusunda yaşamak. (Tabii burada 7 majör nitelik saydım ki maalesef insanların pek azında bulunan nitelikler bunlar).
2) Yapıcı eylemlilik hali. Yani işe yarar bir şeyler yapmak. Kendi yararı kadar başkalarının da yararına olan sürdürülebilir işler ve uğraşlar edinmek.
Sende ve hayatında bunlar varsa, sevgi kadar muğlak ve tuzaklı bir kavramı gidip gelip sorgulamıyorsun.”
“İnsan denen varlık kendi başına gelmeden öğrenmez. Hatta kendi başına defalarca geldiğinde bile öğrenmez. Gramsci'nin ünlü sözüdür "Tarih öğretir ama öğrencisi yoktur."