ref
@reff
Ama şimdi bir balık gibi yalnızlık sahiline vurmuştu, çaresizlik ve şahlanmış acılar içinde çırpınıyordu.
İçinde her şey susmuş, yüreğinin anlamlı müziği, anahtarı kaybolmuş müzikli saat gibi ölmüştü.
Saatler, sanki insanlar gibi temkinli adımlarla ilerliyordu
Yaşamının çiçekli kayığını fasılasız bir ritimle sallayan, dalgalar gibi durmaksızın coşkun olan bu akışın kendisini mırıltılarla ileriye taşıdığını sürekli hissederdi kadın
Ertesi sabah, saatlerini kristal berraklığındaki ferahlığına bir damla kapkara benzginlik karışmıştı. Uyanmak bile tek başına acıydı: Düşsüz geçen kapkara geceden sonra,