Ara ara kendinize şunu hatırlatın : Sen kimsenin annesi değilsin . Sen kimsenin yeşil çayı değilsin . Sen terapist değilsin . Sen insanlara iyi gelmek zorunda değilsin . Önce sen ille de sen sen değilsin...
Değişmişsin dediler . Bir şeyler oldu bende değiştim sesiz sedasız , selamsız hayatımdan çıkan insanlar için ilk defa üzülmedim ama bir zamanlar ben seni gerçekten sevip değer vermiştim . Belkide bir insan bir insanı bu kadar sevmemeliydi .
Herkesin belirli dönemleri olur. Gerçekten dibi gördüm dediği, umudu kestiği. İşte o anlarda gerçek olan her şeyi buluyoruz bence. Gerçek dost, gerçek sevgi kimse üzüntüden ölmüyor belki ama o eşikte hayatından çıkardığın insanlar senin yeniden doğuşun oluyor sanki.”