Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Elfida."
İsmim bir duaydı, o da ellerini göğe açan gerçek bir kul. O sesin ismimi söylemesi anca böyle ifade edilebilirdi.
5 Ağustos 2022. İlk kez ismim çıktı dudaklarından. Öyle güzel çıktı ki ismimin anlamını bile unutturdu sesinin güzelliği.
"İzgi."
"Kapama gözlerini'
"Günlerdir gözlerini görebilmek, yeniden bakabilmek için dualar ederken, gözlerini kapatarak beni o kâbusa mahkûm etme bir daha,"
"Aç yeşilliklerini de cennetime kavuşayım."
"Onları diğerlerinin arasından seçip anlaman imkânsız"
"Cık. Değil."
"Nasıl değil? Nasıl anlayacaksın, Melih?"
"Sen uçlarını yıldız şeklinde sıkıyorsun. Ablam ve Sıla annemin onlara öğrettiği gibi sıkıyor. Bir de senin mantıların onlarınkinden daha küçük oluyor."
"Melih... Bunu nasıl bilebilirsin ki?"
"İzlemiştim seni bir gün. Oradan biliyorum."