Kendi çocukluğumdaki duygularım çözülmedikçe çocuğumun
gerçek ihtiyaçlarını anlayamam. Ya uzun zamandır
beni zorlayan bu ihtiyaçları bir şekilde kendi çocuğuma
yansıtırım ya da kendi acımı hissetmemek için onun ihtiyaçlarını
da görmezden gelirim.
Çocukları orijinal bir fikirle geldiğinde anne babalar bunu
bir "kaprise" dönüşmesinden korkarlar. Kapris anne babaların
icadıdır. Anne babalar çocuklarıyla güç mücadelesine
girdiğinde ortaya çıkar.
Çocuklarımız bizden mükemmel olmamızı değil sadece insan olmamızı beklerler. Kimse hatasız olamaz. Hata öğrenme sürecinin bir parçasıdır. “İyi bir anne” ya da “iyi bir baba” olma fikrine takılmayın. Asıl çocuğunuzun nelere ihtiyaç duyduğuna dikkat edin.