Neziha
@retroobooks
HAVA
Karayel'den Yıldız'a döndü
Dalgalar renksiz, köpüksüz
Güneş de doğmadan söndü
Yorgun martılar artık öksüz
Reklam
İSKELENİN UCU
Yorganı sıyrılmış yatağımızdı deniz
Serinlikte kavuşunca ılık bedenlerimiz
Dalgalar hafifçe örttü omuzlarımızı
Batabilirdik artık güneşle birlikte biz
MEŞE FISILTILARI
Meşeler fısıldaşıyorlardı
onlardan duydum
"O ölecekti" diyorlardı
lanetli mi oldun?
Dışarıda ohıruyordum
köpek havladı
Yönümü göremiyordum
gece başladı
Yetebilir miydim sana?
uzaklaşmıştın
Hiçbir ışık gelmiyor bana
karanlıkta mısın?
Denizin sessizliğinde
adadaymışsın
Meşeler suskunlaştılar
kıyıdan uzakta
Demek orası oldu
öleceğin yer
Herbir gün ve yarın
hep aynı yer
Bir yaprak daha düştü
güneş de yoktu
Bulut görünmüyordu
yıldızlar söndü
Lodos'la geldi sağanak
şimdi damlalar
Meşelerle söyleşiyor
düşen yapraklar
Olamadım sığınak
İSKELESİZ
O kıyıya şimdi dalga vururken
O günden hiç iz kalmamışken
yosun çürümüş
martı üşümüşken
denizimiz
bizsiz
kal
mış
ken-
N
eye
yara
r--
-?"
Reklam