Şirazlı Sadi’nin insanı nasıl tarif ettiğini not ettim defterime; “Yek katre-i hunest ve hezar endişe”, “Yani bir damla kan ve bin endişe.” İşte unutmayı başaramayan insanın trajedisi bu sözlerde gizliydi. Ömrünü endişeyle tamamlamaya ve sürekli acı çekmeye mahkum olan zavallı bir ruh.