Ama yazık ki “yok artık o”
dedim kendi kendime kederler içinde
olsaydı eğer dayanamaz kesin yenilirdi bu güzelliğe
Hele bir görseydi üstümde yeşiller içindeki bu elbisemi “çok güzel olmuşsun” derdi ince bir tebessümle
Neye yarar artık
O yok kara gözlerimin önünde
Yok ki artık o takılsın kamaşan gözlerim, yüzünün büyüsünde
Neyleyeyim ben dalgalanan saçlarımı bu gece onun elleri gezmedikçe üstünde
Şaşkın şaşkın bakarken ben ve ayna birbirimize
Çaresizlik içinde seslendim
“eyy güzel ayna bir çare bul bu derdime”
Birdenbire isyan etti ayna, çatlayıp kederinden
“Ahh kadın!.. Kırarak dağladın yüreğimi ne diyeyim sana ben”
Pişman değilim hiç
Biricik sevgilim benim
Konuş benimle
Soğuk caddelerinde gecenin
Yine bu aşk dolu gözlerinde bulduğun
Benle
Ve hatırla beni
Gözatlarındaki çizgilere kondurduğum hüzünlü öpücüklerde.