O halde bu zindandan nasıl kurtulmalı? Aşk ile.
Tasavvufi irfani aşkı veya bunun gibi diğer
anlamlarını kastetmiyorum. Bunlar da başlıbaşına başka zindanlardır. Aşk'ı şu anlamda kullanıyorum:
Muktedir bir güç. Hesapçı ve oportünist akıldan yüce bir güç gerekir ki benim özbenliğimde, Insan
- Ben'de, Fıtrat'ımın derinlerinde, «Ben» de bir güçlü iç-patlama koparsın, içimden kendime karşı bir devrim kopsun, yoksa bu iş doğal yasalar ile olmuyor, içten bana karşı bir başkaldırma kopmalı!
Değil mi ki dördüncü zindan benim bir iç parçam
durumundadır. İçten bir patlama geçirmeliyim, tutuşmalıyım. Nasıl? Niçin ateş ile? Niçin mantık kuralları için de çalışan ve doğal kanunları ortaya çıkaran akıl ile dördüncü zindandan kurtulunmasın ki? Çünkü bu alan, mantık yolu ile çözülecek sorunlar alanı değildir.