Aşkın kadehi sunuldu bana; içtikçe sarhoş olmadım, bilakis ayıldım. Çünkü bu şarap, varlığın özünden, yaratılışın saf mayasından damlamıştı. Onunla gönlümden perdeler kalktı; benlikten ve fânî olandan eser kalmadı. Kalp gözümün nuru arındı; Hak’tan gayri her şey silindi. Artık ne baktım, ne gördümse yalnız O’nunla, yalnız O’na oldu; aşk beni benliğimden aldı, hakikatin nurlu kapısına bıraktı.