Ne bu hasreti yenebildim, ne de diyarından gidebildim.
Hangi evrenin geçididir gözlerin, bilmem;
nemenem duygudur bu, tarif edemem.
Tüm şiirleri toplasam da etmez bir dizen.
Kime anlatsam da anlasa, anlamaz kimse senden.
Koca bir kâinati yürüdüğün kaldırıma sığdırdım.
Dünyanın merkezini bilmem de, kalbini orada attırdım.
Bak, omuzlarım yuvasıdır kuşların.
Yedi pencere açtırdım,
çiçekli artık önleri ördüğün duvarların.
Aç o pencereleri, aç ki hava alsın.
Sen benim dönülmez yolum, kutsal davamsın.