Devrim
@revdev
Kendi sesini bulmak için rüzgâra karşı yürüyenlere selam olsun.
Uyuyamayacak kadar kaygılıyım.
Gözlerimi kapatıyorum ama zihnim kapanmıyor.
Düşünceler, sanki arka arkaya gelen trenler gibi hiç durmadan geçiyor içimden.
Her biri başka bir endişe taşıyor.
Yetişemediğim işler, kuramadığım cümleler, susup içimde tuttuğum onlarca şey.
Gece sessizliğin içinde daha da yüksek sesle konuşuyorlar.
Ama uyanamayacak kadar da yorgunum.
Sabahları gözlerimi açmak,
bir dağın tepesine tırmanmak gibi geliyor artık.
Vücudum yorgun değil sadece ruhum da ağırlık taşıyor.
Dinlenemediğim bir döngüye sıkıştım
Ne gerçekten uyuyabiliyorum ne de uyanikken tam anlamiyla var olabiliyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
