Ez rewî ye rêyêke bêhevî bûm.
Dema min li te di nêrî,
êşêke giran ez digirtim.
Qerinek tekoşîn di çavên
min de tarî dibû.
Le min soz dabû ku li azadiyê bigerim.
Wan şeven ku dirêj de, min tu
di xewnên xwe de hembêz dikirî.
Birinen xedar li pişta min û ez çûm.
Yen xiyanet li azadiya xwe kiri û firoti
kesekî din,
wê çawa ve hezkirina azadiyê bizanibin û fem bikin.
Azadî helbestekê bêdawî ye, romanekê , destaneke.
Azadî çavên tenê û ez e dinyayê qurbana wan çavên te bikim.
Erdal dersim