"İnsan ne ki, en gerekli olduğu yerde, bütün güçlerinden mahrum değil mi? Sevinçten başı dönmüş, acılara gömülmüş olsa bile, ikisi içinde tutulmuyor mu? Sonsuzluk içinde yitip gitmek isterken de dönüp dolaşıp yine o kör, soğuk bilince geri getirilmiyor mu?"
"Ah, insan öyle fani ki, kendi varlığına inandığı, hatıralarında ve gönlünde tek bir iz bıraktığı yerde bile silinir gider, izleri kaybolur, hem de çok geçmeden!"