Reyhan

Usulca içimden dedim ki ;
“Artık sadece karşılıklı emek gördüğüm yerde var olacağım.”
Reklam
“Zan, iletişimin en sessiz uzaklığıdır.”
Bugün pencereyi açtığımda dışarıda iki küçük çocuğun konuşmasına şahit oldum. Biri diğerine soruyordu: “Beni ilk tanıdığında hakkımda ne düşündün?” O an düşündüm… Biz büyüdükçe bu kadar basit soruları sormayı bırakıyoruz. Zanla yaşıyor, varsayımlarla devam ediyoruz. Belki de çekindiğimiz şey soru değil; cevabın kırılganlığı. Ve belki de her şey tek bir soruda gizli: “Ben sende nasıl bir iz bıraktım?”
Sâhir; Gece uyanık kalan geceleri uyuyamayandır. Sahirlik güzel hâldir, geceyle dost olanlar iyi bilir...
" Hep Sonradan.."
Ne sebeple olursa olsun, yaşananlara sonradan bakıldığında doğru ortaya çıkar..
“Sonra içime, hatta dışıma kapandım. Küsmek gibi bir şey… Bir çeşit gölge fesleğeni. Bir çeşit olmayan hayat. Zaten hiçbir şeyi kararında bırakamamak ve ortasını bulamamak gibi bir sorunum var benim. Epeyce göçebe yaşadım; sadece iki valizim oldu. Bir yığın insan tanıdım. Ama hep yalnızdım.”
Reklam