Önce hisleri ölür insanın. Sonra düşünceleri sessizliğe diz çöker. Geriye yalnızca acılar kalır. Ruhun taşıyamayacağı kadar büyük acıların enkazında yitip gider.
Hayat, sınavlar ve sınamalar üzerine kurulu boktan bir parkurdu. Her sınav aşılabilirdi ancak sevdiklerinle sınandığında çaresizlik en büyük düşmanın olurdu.