Homofobik insanların zihninin içine girmeye çalışacağım bu postumda gördüğünüz üzere arkadaşın bu yorumuna cevaptır
ilk olarak gördüğümüz çevre genellikle ailedir yapılan araştırmalarda ebeveynlerinden yüksek düzeyde özerklik desteği alan bireylerin içsel cinsel eğilimleri ile beyan ettikleri cinsel kimliklerinin daha uyumlu olduğu bulunmuştur buna karşılık baskıcı veya kontrolcü ebeveynlerle büyüyenlerde bu iki ölçüm arasında büyük uçurumlar gözlemlenmiştir
aynı araştırma aile sisteminde homofobi varlığı söz konusu olduğunda özellikle baba figürünün özellikle baskıcı olması durumunda yoğun olarak bastırılan eşcinsellik dürtülerine yani örtük cinsel yönelimin eşcinselliğe yatkın olduğu anlaşılmıştır kendini "tamamen heteroseksüel" ve "maskülen" olarak tanımlayan kişilerin özünde içsel dürtülerini aile ve diğer toplum gibi kurumlardan gizlemek için kullandıkları görünmüştür
özellikle eşcinsel ebeveynler bu noktada çok fazla toplum baskısına maruz kalıyor ve çoğu eşcinsel olduğunu fark etmeden homofobiye yöneliyor bu ayrımcı önyargı çocuk psikolojisine karşı maalesef düşmandır çocuklara gereken pedagojik yöntemler demokratik yöntemler yerine daha baskıcı ve daha sert tutumlar ile büyütülüyor nitekim araştırmalara bakarsak çocukların yine en iyi şekilde toplum tarafından yetkinlik derecesi demokratik ve pedagojik yaklaşıma verilmiştir
kısaca homofobikler gerek aile gerek kendi baskıları yüzünden bu yola sapmış eşcinselleride barındırır ve yapılan deneye göre %54 gibi bir oranda homofobik bir kitlenin eşcinsel içeriklere karşı ereksiyon yani tam cinsel uyarılma geçirdiği görülmüştür
bu araştırmalardan çıkarılacak sonuç ise şu;
homofobikler kendi içlerindeki çatışmayı ve korktukları "eşcinsel olma" yüzünden duydukları nefretin sebebi aslında bunun gerçek bir "tehdit"
"İnsanları birleştiren ortak bir bağ olmadan, vücutta dolaşan kan gibi sosyal sistemde dolaşan sürekli bir ortak düşünce ve duygu akımı olmadan, insan olarak adlandırılmaya değer hiçbir canlı olamayacağını hissettim."