Başlangıçtan SonsuzaKitap Alıntısı
“Güneş Ay'ı ne kadar sevdi bilir misin?”
“Bir zamanlar büyüleyici güzellikte olan bir Ay vardı. Çok parlaktı, sadece yıldızlar onu geceleri görebiliyordu. O dokunulmazdı, ulaşılmazdı. Yin'di o, geceydi, duygusaldı, karanlık ve soğuktu, dişildi o.
Bir de Güneş vardı. İhtişamlı, ışıl ışıl Yang'dı o, sıcaktı, gündüzdü; mantıklıydı, erildi o.
Bir gün göklerde onu gördü. Ay, tüm ihtişamı ile parlıyordu. Ve ona âşık oldu.
Ama ne âşk! Oysaki dünyaları ayrı, bir araya gelmeleri imkânsızdı. Onu sadece gün batımında ve gün doğumunda görebiliyordu. Onların kaderinde nefes alabilmek için ayrı kalmak vardı oysaki. Birleşmeleri imkânsız olsa da vazgeçmediler birbirlerinden.
Ay her sabah, Güneş doğabilsin diye batacak ve Güneş her gece gerçek aşkının nefes almasına izin vermek için ölecekti.”
10/10
Beğendi
“Siyahın içindeki beyaz, beyazın içindeki siyah. Tüm karşıtlıklar bir dengede olmalı; gece ve gündüz, erkek ve kadın, yaz ve kış, Ay ve Güneş.” dedi Lucas.
“Ay ve Güneş.” dedi Lunette
Kapıdan geçip 500 yıl öncesine, Paris’e geri döndüğünde “Ay ve Güneş.” diye tekrarlamaya devam ediyordu Lunette.
1600’lü yılların başında Paris’teki Lunette ve günümüzde yaşayan İstanbullu Aylin… Çok farklı zamanlarda çok farklı şehirlerde yaşayan bu iki kadının dolunay geceleri çıkmış oldukları büyülü yolculukların hikayesi okuyucuyu bambaşka diyarlara götürüyor.
Bu diyarlarda yazar, tıpkı hikayedeki bu iki kadın gibi okuyucuyu da ruhsal bir yolculuğa çıkarıyor ve kim bilir belki de yeni farkındalıklara, aydınlanmalara ışık tutuyor. Bu iki kadının ortak bir noktası var. Keşfetmeye ne dersiniz?
Geçmiş geleceğin içinde mi? Yoksa gelecek sandığımız aslında geçmişimiz miydi?
Hepimizin, başlangıçtan sonsuza, bu ruhsal yolculuğumuzda, şifalanmamız, tekamül yolunda ışıkla, güvenle ve sevgiyle ilerlememiz umudu ile…
