halkın başına geçen adam, çokluğun kendine kul köle olduğunu görünce yurttaşlarının kanına girmeden edemez.Onun gibilerin hoşlandığı lekeleme yolunu tutar, onu bunu suçlandırıp mahkemelere sürükler, vicdanını kirletip canlarına kıyar,ağzını,dilini hısım arkabasının kanıyla boğar; kimini sürer, kimini öldürtür; bu arada halka borçların bağışlanacağı, toprakların yeniden dağıtılacağı umudunu verir. Böyle adamın kaderi bellidir artık. ya düşmanlarının eliyle ölecek ya da bir zorba kurt olacaktır
Şair, kötüler bahtsızdır, cezaya muhtaçdırlar, Tanrıdan gördükleri cezadan da faylanmışlardır, derse zararı yok. Ama iyi olan Tanrıyı başa gelen belanın sebebi sayarsa ne yapıp edip geçmelidir bunun önüne.
demek Tanrı iyi olduğu için, insanların başına gelen her şey, çoğumuzun sandığı gibi, ondan gelmez. yalnız iyi olan şeyler Tanrıdan gelir. iyi şeyler de kötülüklerden daha az olduğuna göre, Tanrıdan çok değil, az şey gelir bize. Kötü şeyler için başka sebepler aranmalı. Bunların Tanrıdan geldiği söylenmemeli.
sevdiğinin gözlerinde böyle gözyaşları görmemiş olanlar, insanın kalbi minnettarlıkla ve çekingenlikle titrerken dünyada ne denli büyük mutlulukların olabileceğinden habersizdirler.