Rûken
@rknozel
92 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
“Kımıldıyordu bir bekleyiş.
Yolda kalmıştı bir bakış.
Ve bir ses ağlıyordu yalnızlıkta.”
“Ben önemli değilim,” diyordu, “Sen de değilsin. Kendini önemli sananların hiçbiri önemli değil. Yaşa sadece.”
“O gidince hayatlarınızın yabani bitkiler gibi yıllarca birbirine doğru büyüyüp iç içe geçtiği yeri, bu müşterek alandaki şahsi hikâyeni, yani onun yanındaki seni de kaybediyordun.”
“Artık yeni insanlar sevmekte güçlük çektiğin yaşlara geldiğinde,
… bir yolunu bulup çok sevmeyi başardığın birini havaalanına bıraktıktan sonra, o dev ayrılık makinesinin kapısından çıkıp birkaç saat önce birlikte geçtiğiniz yollardan, bu defa tek başına elin kolun bomboş dönerken kuru ekmek gibi ufalanıyordu için.”
“Dünya dalmış uykuya ve ben kuruntularımda uyanık.”