rÜMEYSA

'‘Tanrım! Tanrım! Neden beni yarı yolda bıraktın?’'
Reklam
Kendi kederimin tek sorumlusu benim, öyle değil mi?
Birbirimizin hislerini etkilemekte ne kadar yetersiz olduğumuz düşüncesi göğsümü parçalamama neden olacak. Kimse bize içimizde olmayan bir sevgiyi, neşeyi, coşkuyu ya da sevinci veremiyor. Ben de içten içe ne kadar canlı duygulara sahip olsam da buna sahip olmayan birini mutlu edemem.
Eğer ölecek olursam ve bu çemberin dışına çıkarsam, yokluğumu hissederler mi? Kaç gün? İnsanoğlu böyle geçicidir. Kendi varlığına en çok inandığı, sevdiklerinin anılarında ve kalplerinde derin izler bıraktığını sandığı yerlerde bile, hızla silinip gider.
Lanet olsun göğsümdeki bu boşluğa! Bazen düşünüyorum da keşke onu bir kez olsun kalbime bastırabilsem, o zaman bu korkunç boşluk dolardı.
Reklam