Hiçbir şeyi kontrol edemiyordum. Direksiyonu olmayan bir çarpışan araba sürmek gibiydi bu. Diğer arabalar bana çarpıp dururken tek yapabildiğim öylece oturup sıkı tutunmaktı.
"Çocuklar annelerini ve babalarını hep sevmek zorunda mıdır?" diye sordum.
"Şöyle açıklayalım," dedi babam. "birine kızgın olabilirsin ve onu hâlâ tüm kalbinle seversin."
Bazen sadece bir yetişkin muamelesi görmek istiyordum. Gerçeği işitmek istiyordum. Gerçek mutluluk vermese de. Her şeyi anlıyordum. Sandıklarından çok daha fazlasını biliyordum.