Rüm.
@rmysa_98
Dilimin sınırları dünyamın sınırlarıdır.
~
Türkçem, benim ses bayrağım.
Türkçe Öğretmeni
Bursa Uludağ Üniversitesi
2002
529 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Heyecanla okumaya başladığım ancak beni çok da tatmin etmeyen bir kitaptı. Kitapta bazı bilgiler sürekli tekrar edilmişti. Bunun yanı sıra bazı durumlardan sonra aynı kavramların aynı şekilde tekrar edilmesi beni çok rahatsız etti ve kitabı okurken sıkılmama neden oldu. Örneğin, bu sadece galibiyet değil ...., bu sadece skor katkısı değil ..., bu sadece bir mağlubiyet değil..., tarzında tekrar tekrar aynı cümlelerin bulunması. Kerem'in hiçbir koşulda vazgeçmeyip mücadele etmesi çocuklara verilecek çok güzel bir mesaj ama bu da sürekli tekrar edilmiş böyle olması da kitabı sıkıcı hâle getirmiş.
Bu tarz kitapların çocuklara okuma sevgilisi ve alışkanlığı kazandırma noktasında önemli bir yere sahip olduğunu düşünüyorum. Bu yüzden bu tarz biyografik kitapların daha doyurucu bir biçimde yazılması gerektiğini, sürekli tekrarlar düşülmemesi gerektiğini düşünüyorum.
Reklam
Evimizin Forveti içerik olarak ilkokul düzeyindeki öğrencilere rahatlıkla okutulabilecek bir kitap. Görseller oldukça güzel ve içeriğe uygun olarak tasarlanmış ancak kitapta birçok yazım ve noktalama hatası var. Örneğin ilk hikâyenin başlığı "Bugün Komik Birşey Oldu" burada bir şey bitişik yazılmış, hikâyenin içerisinde ise ayrı yazılmış. Doğru biçiminin başlıkta da kullanılması gerekirdi. Bunun gibi bazı kelimelerin yanlış yazıldığı birçok cümle var. Yazım hatasının yanı sıra noktalama hataları da oldukça fazla. Özellikle eksiltili olmayan birçok cümlenin sonuna anlam tamamlandığı hâlde üç nokta konulmuş. Cümle içerisinde büyük harfle yazılması gereken bazı kelimeler küçük harfle yazılmış, küçük harfle yazılması gereken bazı kelimeler ise büyük harfle yazılmış bu da bir sorundur.
İncelemenin başında da söylediğim gibi bu kitap ilkokul düzeyindeki çocuklar için yazılmış ve ilkokul düzeyindeki öğrenciler yazım ve noktalama kurallarını yeni yeni öğreniyorlar ve yazım hatalarının fazla olduğu kitaplar öğrencilerin kuralları yanlış öğrenmelerine neden olabilir bu yüzden yayınevinin çok daha dikkatli olması gerektiğini düşünüyorum.
Erik Çekirdeği, Rus edebiyatının en önemli kalemlerinden biri olan Tolstoy'un çocuklar için yazmış olduğu 19 hikâyeden oluşmuş bir çocuk kitabı. Kitapta dürüstlük, dostluk, adalet, sevgi gibi değerlerden bahsedilmiş.
Kitabın arka kapağında 9 yaş ve üzeri için olduğu yazılmış, peki bu hikâyeler çocuklar için uygun mu?
Hikâyelerde kullanılan dil oldukça sade, söz varlığı açısından da oldukça zengin. Yer yer deyimlerden ve kalıplaşmış ifadelerden yararlanılmış, kitapta her çocuğun rahatlıkla anlayabileceği ifadeler ve kelimeler kullanılmış bu açıdan kitap her çocuğun rahatlıkla okuyup anlayabileceği bir kitap.
Baskı olarak baktığımızda kitabın kapağı, tanıtım yazısı oldukça ilgi çekici. Bunun yanı sıra yazı boyutu, stili de okuyucuyu yormayacak şekilde düzenlenmiş. Yazım ve noktalama olarak da çocuklara iyi örnek olabilecek bir kitap. Görsellere baktığımızda görsellerin hikâyelerin içeriğiyle birebir uyumlu olduğunu görüyoruz. Ancak ilgi çekici olması açısından görsellerin renkli olması daha iyi olabilirdi.
Ancak bütün bu iyi yönlerine rağmen kitap çocuklar için uygun değil. 13 yaş ve üzeri için rahatlıkla tavsiye edebileceğim ancak 9-12 yaş için asla önermeyeceğim bir kitap. Neden mi? Kitaptaki hikâyelerin çoğunda ölüm tüm gerçekliği ile işlenmiş. Çocuklara hayatın gerçeklerini kitaplar aracılığıyla kazandırmalıyız evet ama bu her çocuğun bulunduğu gelişim düzeyine uygun bir biçimde kazandırılmalı. Ölümün bu kadar yoğun bir biçimde işlendiği hikâyeler çocukları ciddi anlamda bunalıma sokabilir, etkileyebilir. Örneğin Kuş adlı hikâyede çocuğun kuşunun ölmesi, Fil adlı hikâyede filin sahibini parçalayarak öldürmesi ve yazarın bunu "Sahibini ayağının altına almış, ezmiş." şeklinde yansıtması, Aslan ile Köpek adlı hikâyede aslanın dostu olan yavru köpeğin ölmesi ve
Dergi okumaya hayatımın en yoğun dönemlerinden biri olan üniversite sınavına hazırlık yılında merak salmıştım. Sınavıma 2-3 ay vardı ve deli gibi dergi okuyasım gelmişti. O zaman ilk dergimi alıp birkaç sayfa okuduktan sonra sınav yoğunluğundan okumayı bırakmıştım. Sonrasında da pek okuma isteğim olmadı açıkçası. Birkaç ay geçtikten sonra ne zaman kitapçıya gitsem dergi alasım geliyordu. Bu dergiyi de 2021 Şubat'ında markette görmüştüm. Okunacak bir dünya dergim var diyerek almamıştım. Sonrasında Dostoyevski'den bahsedildiğini düşünüp içeriğine pek bakmadan internetten almıştım. Aldığım dönemde birkaç sayfa okuyup bıraktım.
Bu dergiyi okumaya yine hayatımın en yoğun dönemlerinden biri olan final haftamda yoğunluktan bunalıp okumaya başladım. Geçtiğimiz hafta birkaç sayfadan ileriye gidememiş olsam bile beni oldukça rahatlattı. Sınavlarım bitti ve okuyup hemen bitirdim.
Dergiyi okurken pek çok yazarı ve yazıyı sevdim. Yeni kitaplar, yazarlar, ressam, çevirmen ve yönetmen tanıdım. Dergi okumaya devam etmenin bana çok şey katacağını fark ettim ve düzenli dergi okuma kararı aldım.
Umarım bu kararımı yerine getirebilirim. Kendine bir şeyler katmak isteyen her insana ilgilendiği alanlarda dergi okumasını tavsiye ederim.
Hocamız yaklaşık 2 ay önce hepimize okumamız için ayrı kitap isimleri vermişti. Kitabımın adını öğrendiğimde ilk olarak konusuna bakmıştım ve ilgimi çekmişti. Kitabı aldıktan sonra okumaya başlamam gerekirdi ama üşengeçliğimden kaynaklı hep ertelemiştim. Ödevime 2 gün kala artık başlamam lazım diyerek okuduğum bir kitap oldu benim için. Kitabı okurken konusuna tekrardan hayran kaldım. Eskiden beri doğaüstü canlılara ilgim vardı. Kitabı okurken şu sıralar tam da böyle bir kitaba ihtiyacım olduğunu fark ettim. Kitaptan çıkardığım bir sürü ders oldu ve beni oldukça motive etti.
Kitabı okurken aynı zamanda çocuklar açısından da düşünmeye çalıştım. Çocuklara uygun mu, kaçıncı sınıf için daha uygun olur, okuduklarında neler hissederler gibi bir sürü soru sordum. Kitabı okurken o kadar çok heyecanlandım o kadar çok mutlu oldum ki çocukların da çok severek okuyup heyecanlanacaklarını düşündüm.
Kitapta iki ayrı dünya var. Meleklerin yaşadığı evren ile insanların yaşadığı dünya. Melek olan karakterimiz Kaf uçamayan bir melek bu sebeple de engelli olarak nitelendiriliyor. Bu yüzden Kaf insanların dünyasında daha rahat hissediyor çünkü insanlar da uçamıyor. Dünyadayken kendini kusurlu hissetmiyor ve sıkça annesiyle dünyaya geliyor. Onun yaşadığı zorluklar anlatılırken aynı zamanda dostluk, mücadele, yardımlaşma gibi birçok erdeme de değinilmiş. Meleklerin belli seviyeleri var ve seviye atlamak, ilerlemek için eğitim alıp bazı sınavlardan geçmeleri gerekiyor. Kitap genel olarak bu eğitim sürecine, sınavlara ve o esnada meleklerimizin aldığı derslere odaklanmış. Meleklerin yanı sıra Enkiler var. Enkiler bilgi, aydınlanma, ışık, umut ve gelişime karşı olan canlılar. Bunları engellemek adına melekler onlarla sıkça mücadele ediyor.
Okunmaya değecek bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Reklam