Âişe’den (ra) rivayet edildiğine göre Peygamber aile fertlerinden birisi hastalandığı zaman sağ eliyle hastayı sıvazlar ve “Allahümme Rabbe’nNâsi ezhibilbe’se, eşfi ente’ş-Şâfî lâ şifâe illâ şifâüke, şifâen lâ yüğâdirü sekamen (Bütün insanlığın Rabbi olan Allah’ım, bunun sıkıntısını gider ve şifa ver. Sen şifa verensin, senin verdiğinden başka şifa yoktur. Hiçbir hastalık kalmayacak şekilde buna şifa ver).” derdi.
Ebû Hüreyre’den (ra) rivayet edildiğine göre
Hz. Peygamber şöyle buyurmuştur:
Biriniz aksırdığı vakit elhamdülillâh (Allah’a hamdolsun), dediğinde, kardeşleri yahut arkadaşları da yerhamükâllâh (Allah rahmetiyle sana afiyet versin), diye karşılık versinler. Aksıran da onlara yehdîkümullâh ve yuslih bâleküm (Allah sizin afiyetinizi artırsın ve hâlinizi güzelleştirsin), desin.