Rümeysa
@rmysguc
Öğrenci
Mühendislik Fakültesi
47 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·136 syf.·
2020 31. kitabı
Öncelikle kitabı çok beğendim. Evet Virginia’dan bu yana çok şey değişti. Olmasını arzuladığı şeylerin bir kısmı da şuanda oluyor. (Kadının özgürce yazabilmesi, kendine ait bir odasının olması, yazdığı veya gezdiği için iffetsizlik damgasını yemeyeceği gibi düşleri...) Bir kısmı dedim özellikle çünkü hala aşamadığımız şeyler ver. Ataerkil bir toplumda büyümüş olmam hasebiyle bizzat tanık olduğum bir cinsiyetçilik var. Bahsettiği 16. yy dan çok farklı elbette, değişim inkar edemeyeceğim kadar büyük. Fakat neden hala bitmiyor? İki cinsin arasındaki bir kıyaslamanın kime ne faydası oluyor? Herkes bir ‘kadın’ın oğlu değil mi netice itibariyle? Bu soruların cevaplarını bir nebze veriyor Virginia, özellikle özgüvenden bahsettiği bahiste aslında benlikte var olan üstünlük arzusu (bu mevki, para, güzel bir yüz, beyaz ten, siyah ten ya da işte cinsiyet olabiliyor) kaynaklı.
Kitabın üslubu da gayet güzel, yer yer anlamak için yoğun bir edebiyat kültürü gerektiriyor olsa da üslubu sayesinde sıkıcı olmuyor. Dünya varolalı beri kadınların hakir görüldüğü tabiki bildiğimiz bir şey fakat bunun İngilterede de böyle olduğu üzerine hiç kafa yormadığımı fark ettim. Aksini düşündüğüm için değil. Üstüne hiç düşünmediğim için. Belki de İngiltere’nin şuanki özgürlükçü atmosferi gereği böyle hissetmiş olabilirim. Her neyse sonuçta kadın her zaman ve her coğrafyada kadındı. Ezilirken de sevilirken de..
Shakespeare bahsinde de özellikle onun kız kardeşini okurken empati kurduğumu fark ettim ve bu hissi yaşadığı için üzüldüm. Aynı dehanın ve yeteneğin sırf erkek olması hasebiyle eğitimle yontulduğu, diğer yanda kız kardeşinin istemediği bir hayata zorlanması. O çağlara bakıldığında kadın için gerçekten karanlık ve boğuk çağlar olduğunu görüyorum. (Belki bu cümleyi bizden sonrakiler de bizim
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·240 syf.·
2020 14. kitabı
Kitabı bir günde bitirdim. Kitap elbetteki güzeldi. Duyarsızlığımızın, ucu bize dokunana kadar kötülüğe dur demeyişimizin öyküsü. HAT çok güzel yakalamış bunu. Kitapta gerçek hayattaki çarkın nasıl döndüğü de ince bir şekilde resmedilmiş. Öyküye dalınıp gidilirse fark edilmeyecek inceler var. Her ne kadar öykü kitabı olsa da felsefe kitabı okur gibi ara ara üstüne düşünülmesi gereken yerler olduğunu düşünüyorum. Hiç değilse gerçek hayatla ilintilemek için.
Sonuç olarak başarılı buldum.
İyi okumalar
