Mesela Dostoyevski cinayet işlememiş olabilirdi (belki de işlemişti, bilemiyorum) ama vicdan azabı nedir biliyordu. Hayır vicdan azabı nedir bunu herkes bilir zaten, sözlükte bile yazar, o vicdan azabı denen duyguyu çekmişti. Duymuştu. Onunla ezilmişti. O ezilmeyle güzelleşmişti.
Ama mutsuzluk halinde insan çok fazla özeleştiri yapamaz, farkında olsa bile gerçeklerin bunu gözardı eder. Suçu dışsallaştırmak, kabahati dışarı itmek mutsuzluk anındaki en doğal tepkidir.