Remziye DEMİR

Remziye DEMİR
@rmzydmrr
İnsanlar etnik veya dinsel aidiyetlerine gönderme yapmaksızın yurttaşlık haklarını kullanamaz hale geldiklerinde, ulus bütünüyle barbarlık yoluna girmiş demektir.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Azınlıkların ayrımcılığa ve baskıya maruz kaldıkları bir toplumda her şey çürür ve bozulur.Kavramların içi boşalır, anlamlarını yitirirler.Hâlâ seçimlerden, tartışmalardan, akademik özgürlüklerden veya hukuk devletinden söz etmek aldatıcı bir istismara dönüşür.
Onların bakış açısına göre, sadece baskıya, yabancılaşmaya, insanın insan tarafından sömürülmesine isyan ediyorlardı.
Bir insan yaşama isteğini kaybederse, ona yeniden umut vermek yakınlarına düşer.Baskasini ve kendini yok etme arzusu büyük insan topluluklarını istila ettiginde ise derman bulmak bizlere, çağdaşlara, diğer insanlara düşer.Bunu Öteki ile dayanışma duygusu içinde yapmasak bile, en azından hayatta kalma arzusuyla yapmalıyız.
Nasıl ki en iyi perdahlanmış demir bile paslanmaya uzak değilse, en medeni imparatorluklar da her zaman barbarlığa aynı ölçüde yakın olacaktır;metaller gibi milletlerin de sadece dış yüzeyleri parlar.