Sevinçle üzüntü arasında bir yerdedir hüzün. Ben, renginin sarı olduğunu düşünürüm. Gurup vaktine ve güz mevsimine benzetirim onu. Ne sevinç gibi çiğdir ne de üzüntü gibi karamsardır. Bu yüzden ruh, onlardan kaçmak istediğinde hüzne yönelir. İkisini de hüzünlüyken tartabilir ancak. Çünkü hüzündeyken ikisine de eşit mesafededir.