ravzanur kantar

Yezdan! Lûtfet bir ân-ı nisyan Bir ân-ı hîçî, bir ân-ı bîşân (Tanrım! Bir unutuş anını lütfet /Bir hiçlik anı, adsız sansız bir an. )
Sayfa 116·Kitabı okudu
Reklam
Ne hevlengiz şu ân-ı dâim Ne dehşet-efzâ zamân-ı dâim (Ne korkunç şu sürekli an! /Ne dehşetli devam eden zaman!)
Sayfa 114·Kitabı okudu
Bu alemde daim ve sabit bir şey yoktu ki benim saadetim de devam etsin.
Sayfa 111·Kitabı okudu
Halkımız içinde bir zümre var ki yalnız "bilmediğini bilmez", bundan başka her şeyi bilmek iddiasındadır.
Sayfa 107·Kitabı okudu