Med Reşiyan

Varsın doğmasın güneş Özgürlük esir alınmış yurtsuz bir zindan Yaralı bir dil Yaşamımla yargılanan hayat Cudi Dağı'nda yükselen bir çığlık gibi Şiirlerimi yüreğime gömüp Kederlerimi avuçlarıma alıp gidiyorum Fırtınaların olmadığı, lekesiz akşamların yemyeşil bozkırlarında Kar beyaz papatyalar iliştirip duvarlara Her gün Çocuk gülüşlerin boy verdiği Sorgusuz, sualsiz bir dünyaya Med Reşîyan

Sayfa 37

Reklam

Med Reşiyan

Di bajarên xeyalên wan hatine kuştin de me evîn ji bîr kir Êdî tav nade cihê tu ne lê be Dar bêpel û stran lal Çi dema ez ji evîne re helbestekê binivîsim Çûkên mirî dikevin li nav axê Med Reşîyan

Sayfa 34

Med Reşiyan

Kim bilir belki bir akşamüstü Kekik kokar ıslak sonbaharların eteğinde düşlerin Eylül de çekilir karanlık kuytulara Güneş gibi doğarsın gecenin ayazına Sevdaya dokunur ellerin gelincik şafağında Kuş sesi gibi, Çocuk gülümseyişleri gibi dökülürsün mavinin ufkuna Bahar olursun belki Salkım söğüt dağlarda Med Reşîyan

Sayfa 30

Takip Önerileri

Med Reşiyan

Kurşunlar Ürkütmesin Serçeleri Med Reşiyan

Beni arama buralarda Sensiz yitirdi güzelliğini bu şehir Ne ağaçlarda yaprak ne dallarda kiraz İyi değilim anlayacağın Her gün yüreğimi avuçlarıma alıp susuyorum Puslanan bir bulut gibi soluklaşıyor her şey Med Reşîyan

Sayfa 87

Med Reşiyan

Zamansız can veriyor gözyaşlarımda anılarım Sensiz bu kente sığmıyor artık acılarım Med Reşîyan

Sayfa 18