geçende ot dergisinde görmüştüm, günün anlam ve önemine istinaden:
başkalarının parıltılarına bakarken kendi ışığını unutanlara küçük bir not:
bahar rekabetle gelmez. her çiçek kendi vaktinde ve renginde açtığında gelir. ayçiçeği yüzünü güneşe döner, gül zerafetini saklamaz. hiçbiri yanındakini gölgelemeye çalışmaz. çünkü mesele başkasını geçmek değil; fırtına kopsa da kendi renginden vazgeçmemektir.
bir çiçek yalnızca çiçek açar....
hayatta çiçeğinizi solduranlar olacaktır, kendinizi değersiz hissettirenler de olacaktır elbette ama önemli olan, buna rağmen çiçek açabilmek.
hikayesi yarım kalan, canice katledilen, çocuk yaşta çalıştırılan, ilerlemiş yaşına rağmen ekmek parası için hala çalışan, değersizleştirilmeye çalışılan ama aslında çok değerli olan,
tüm emekçi kadınlarımızın günü kutlu olsun, mutlu olsun, var olsun... 💜
Not: Alıntıdır
Hiçbir suç yükleyemedikleri için kitap okumak diye bir suç icat ettiler. Cehaletin övgüsünü yapıyorlar. Örgütlü cehalet bu ülkende çok güçlü. Sorsan kabul etmezler ama hepsi doğal olarak kültür-sanat düşmanı.
İnsanların otoriteden bu kadar korkmasına şaşırıyorum ama daha da hayret verici olan şey kolayca yalanlara inanıvermeleri. Onlara sorsan hiçbir gazeteye güvenilmez. Ama orda yazan her şeye de inanırlar.