Varlık Yayınlarının sarı kapaklıları, klasiklerin beyaz kapaklıları elden ele dolaşıyordu - o sayfalar, o satırlar o gri dünyada bir nefes, bir özgürlük alanıydı.
Bazı titiz mahkûmlar, kitaba ara verince sayfanın kıvrılarak işaret konmasına aşırı sinirleniyor, “Yapmayın be birader, bu ilkelliği bırakın, biraz kitaba saygınız olsun,” diye sitem ediyordu. Ama yine de çoğu kişi sayfaları katlamayı sürdürüyordu.