Aklını sağaltma çabalarında olma gerekliliğini kim uydurdu… ne şanslıyım ki umursamıyorum hepinizi… galiba kendimi kandırıyorum. Beynimi kemiren kapının tıkırsı zihnime ilişme çabasına girdiği esnada, dışarda sert bir rüzgar ağaç yapraklarını savrulma gayesiyle ürpertici bir uğultu ile beni kendine çağırıyor. Neden bu düşüncelere kapılıyorum.bulunduğum odada halı ve halının üstüne giydirilmiş krem desenli bir örtü. Tam orta yerinde kırışıklık; bakınca uzakta kıvrık tepelerin görüntüsü gözlerimde beliriyor. Tepelerin birinde yaşamak için işi kendine amaç edinmiş karıncanın biri bir şeyleri parçalanma heyecanıyla gözlemliyor etrafı. Düşünüyorum bir karınca saldırısıyla parçalanmışlığımdan tüm odayı sararsa…