eren

eren
@roda
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Birini vazgeçmeye mecbur bırakmakta bir kültürdür 🍃
eren
Hayati bir inceliktir, Külterden çok.
Düşündürdün, bi kendimi sorgulattırdın.
Okurken bir başka kimse bizim için düşünür: Biz sade­ce onun zihin sürecini takip etmekle yetiniriz. Nasıl ki yazmayı ögrenirken talebe ögretmen tarafından kalemle çi­zilmiş çizgileri takip eder: Okurken de tıpkı bunun gibidir; düşünme işinin büyük bölümü zaten bizim için bitirilmiş­tir. Bunun içindir ki kendi düşüncelerimizle meşgul olduk­tan sonra elimize bir kitap almak her zaman bizi bir parça rahatlatır. fakat okurken zihnimiz aslında başka birisinin düşüncelerinin oyun alanından başka bir şey degildir; ve sonunda onlar bizden ayrılır, geriye kalan nedir? Ve dolayı­sıyla öyle olur ki çok fazla-yani neredeyse bütün gün oku­yan ve arada düşünmeksizin, eglence yahut meşgale ile kendisini eğlendiren kimse, yavaş yavaş kendi kendine dü­şünme yeteneğini kaybeder. tıpkı at üstünden inmeyen bir adamın sonunda yürümeyi unutması gibi. Birçok egitimli insanın durumu bundan pek farklı degildir: Okumak onları ahmaklaştınr.
Sayfa 61 - Say Yayınları
eren
Arthur’un bu eleştirisinin pek yerinde olduğunu düşünmüyorum. Bir bakıma haklı olsa da, esasen bir başkasının düşünce eylemimi oluşturan fikir aslında bir başka birinin düşüncesi idi. Hep daha iyi bir düşünce ortaya atıldı. Bilhassa Arthur’un haki hazırdaki yorumu da bir başkasının düşüncesinin oluşumunun etkisidir. Dolaysıyla okunalarımız bizi düşüncelerden uzak tutmaktan veyahut düşünme eyleminin bir başkası tarafından gerçekleştirilmesi ile düşüncenin bizim için zayıf kalmasından çok bizim daha farklı oyunlar oynamamızı sağlayarak düşüncelerimizi derinleştiriyor.