Nav çiya û zinaran
Pey dilê kovî mame
Bûm bi bask firiyam tevlî xeyalan
Deşta dûr pir dûre
Li rojava destara
Derdan e hêviya min dîtinek bû
Ji vê refê neqetiyam tevlî wê firiyam
Wek koçeran geriyam bin baranê de
Henasê min bi vedeng e
Gava min bê deng e
Mêwa giyanê min lal e
Siwar hatin ji zozanan
Girtin serkêşiya dîlanan
Desmala rengîn destana
Mijê hey baranê
Dotmaman xwe hilba kirin
Pispaman çog nîvçog kirin
Desmal dane destê xalana
Pûkê hey leylanê
Rê kor e û pir sar e
Heyv li jor mat maye
Stêrk ji çavan rijyan lê ez mam
Hespê boz dijene
Ber bi jora jor ve
Nav ewrên giyanan de dinhêre
Destê min ji te nabe
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Garip, absürt yorumlar dolanıyor ortalıkta. Milliyetçilik, kürtçülük vs yapayım derken iyice saçmalayan bir güruh. Neymiş, İsrail zulmüne sessiz kalıyorlar çünkü topraklarını satmasalarmış, çünkü Arap, çünkü Rojava'daki kurtlere niye sessiz kalınıyormuş gibi saçma sapan yorumlar ve nicesi... Olayı sadece dine, ırka vs indirgeyen, yıllarca İsrail hegemonyasının Filistin topraklarında sürdürülmesinden bihaber yaşayan bu aptal güruhun vicdanlarını yoklamalarını isterdim.
Elias Canetti'nin Körleşme kitabını bilir misiniz ? Ben okurken zevkten dört köşe olmuştum. Şöyle bir cümle geçer kitapta: "Ölüm hepimizin mutlak sonuydu, ama önce cahillerin başına gelmeliydi." ve şöyle diyor Tolstoy, "acı duyabiliyorsan canlı, başkalarının acısını duyabiliyorsan insansın." İnsanlığınıza tüküreyim.
Rojava ve Filistinli çocuklar üstüne.Savaş ve Masumlar
Çocukların ırkı yoktur, ne Kürt ne Araptırlar, her dilden feryat figan ederle. Üstelik memleketleri de yoktur ne Kürdistan ne Filistinlidirler, her ülkeden yardım isterler.
Ardıl
Ardıl
Ev çi dewrane daye.
Çavên dayikên kurd hêstir diherikin.
Disa nalâ nalâ dayika’na Kürdistan’a.
Zarok zik birçîne digirîn.
bav bêdeng man’e lı rojava ye.
Daye televîzyonê bıgrê,
mejiyê te dişon.
Ji bo Filistînê, digirîn
Lı Rojava ye’ bombeyan dibarînin