Rojê
@rojj__
Gün ola, devran döne, umut yetişe...
Unuttuklarımız: nereye giderler acaba,
nerededirler? — Öyle, unutulmuşlardır diye,
toptan, hepten, çekip gitmiş midirler?
—Hayır, tabii ki, izleri bizdedir, kalır bizde;
kalırlar bizde, hiçbir yere gitmezler, gitmiş
değillerdir:-
Unuttuklarımız, unutulmazlar zaten...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Neredeler ki şimdi, bizim için bir zamanlar
yaşamsal önemi olan o ötekiler—nerelere
gittiler, nerelerde kaldılar: biz, arıyor,
soruyor muyuz onları— neyiz ki biz zaten?!——
Anılar, ve anılar, ve anılar, ve
unutmalar, ve unutulmuşluklar...
Öyle anlar olur ki, boşlukta hissederiz kendimizi
—oysa bir yanılgıdır bu: Çünkü, aslında, zaten,
sürekli boşluktayızdır da, ancak belirli anlarda
—arada bir— hissederiz bunu: olup-biten,
boşluğa 'düşmemiz' değil, boşluktalığımızı
duymamızdır; çünkü, duysak da duymasak da,
zaten, boşluktayızdır...
Boşluğa düşmeyiz, düşemeyiz hiç
—çünkü, boşluktayızdır zaten...
Ötekilere göre ayarlarız kendimizi hep—
etkili olan, kendi kendimize düşündüğümüz,
yapmayı isteyeceğimiz değil, ötekilerin bizim
yapmamızı isteyecekleri konusunda— yine,
Bizim düşündüklerimizdir: Şimdi, kimdir o zaman,
isteyen— biz mi, ötekiler mi?...
Boyuna çevresinde dolanır, yapmayız,
yapmak istediklerimizi;
boyuna çevresinde dolanır, yapmayız
yapmak istemediklerimizi
—yapamayız, boyuna...