Hikayenin geçtiği yeri, Osamu Dazai'nin i*tihar ettiği yeri ve bu yerlerin birbirine ne kadar yakın olduğunu görünce çok tuhaf hissettim. Kitapta geçen yerler hala aynı; Inokashira Parkı, parkın içindeki Benzaiten Tapınağı (çeviride bentensama tapınağı olarak geçiyor), parkın arka tarafındaki hayvanat bahçesi... Kitap benim için daha da anlamlandı. Sanki intihar ettikten sonra bi şekilde zamanı geri almış ve bu kitabı yazmış gibi.
Korkunun zirvesine ulaştığımda, kendi kendime içi boş kahkahalar atmak gibi bir alışkanlığım var. Nedense böyle durumlarda sinirlerim bozulduğunda komik bir şey varmış gibi hissederim. Bunun cesaretten değil, aşırı korkak olduğum için bu gibi anlarda delirme noktasına geldiğimden kaynaklandığını düşünmek daha doğru olur.
Belki de ben kendi çocuksu saflığıma sığınıyordum. Kendi anlamsız davranışımı "çocuğu kurtarmak" gibi güzel bir amaçla süsleyip, kendimi biraz da olsa rahatlatıyordum.