Arkasında sarsılmaz bir güç ister ya yürek,
Yorgun düşse de her gece ağlamaktan bu gözler,
Yine de durup dinlenmeden, sabırla beklemek;
Bir sığınak, bir yuva şu yalan dünyada...
Bombaların gölgesinde büyüyen küçük eller,
Enkazın arasından göğe bakar o pak gözler.
Korku siner sokaklara, çocuk kalbi ürkek,
Ama direniş fısıldar: "Vazgeçmeyecek bu yürek." Elbet bir gün döner devran, biter bu karanlık,
Zulmün ördüğü duvarlar yıkılır bir anlık.
Doğar güneş, gökyüzü kaplar aydınlık;
Yeniden oyunlar oynar Gazze'de çocukluk.
Misket bombaları değil, uçurtmalar süsler göğü,
Çözülür nihayet o küçük kalplerin düğümü.
Ağlayan gözler güler, yeşerir kuruyan toprak,
Gözyaşının bittiği yerde dalgalanır hür bayrak.