Arkasında sarsılmaz bir güç ister ya yürek,
Yorgun düşse de her gece ağlamaktan bu gözler,
Yine de durup dinlenmeden, sabırla beklemek;
Bir sığınak, bir yuva şu yalan dünyada...
Bombaların gölgesinde büyüyen küçük eller,
Enkazın arasından göğe bakar o pak gözler.
Korku siner sokaklara, çocuk kalbi ürkek,
Ama direniş fısıldar: "Vazgeçmeyecek bu yürek." Elbet bir gün döner devran, biter bu karanlık,
Zulmün ördüğü duvarlar yıkılır bir anlık.
Doğar güneş, gökyüzü kaplar aydınlık;
Yeniden oyunlar oynar Gazze'de çocukluk.
Misket bombaları değil, uçurtmalar süsler göğü,
Çözülür nihayet o küçük kalplerin düğümü.
Ağlayan gözler güler, yeşerir kuruyan toprak,
Gözyaşının bittiği yerde dalgalanır hür bayrak.
"...İyi bir yüreğin olursa, kapkara bir zenci de olsan, yüzün yine sevimli olur yavrum," diye konuşmayı sürdürdüm. "Kötü bir yürek en sevimlileri bile çirkinden de kötü yapar...."