Rumeysa Doğan
@rosema
Şu anda okuduğu kitaplar
Güneş yavaş yavaş batarken kısa bir süre sonra yeniden doğacak olmasıyla teselli buluyorum. Öyle olur çünkü.. Bütün geceler, sonunda sabaha varır.
Reklam
Ama kurtulmak için çare ararken hüzünlenmek yakışır mı?
İnsanın üstün bir başarı sergileme yahut yozlaşmaya rıza gösterme, acılara katlanma yahut keyif çatma, vahşilikten zevk alma yahut ölçülü bir anlayışlılık içerisinde hareket etme konusundaki kapasitesinin sınırlarını bilmiyoruz. Fakat çağımızda 'insan doğası' denen şeyin sınırlarının korkutucu biçimde geniş olduğunu öğrenmeye başladık.
Günümüz insanının kapana kısılmışlık duygusuna sürüklenmesinde şaşılacak bir yan var mıdır?
Reklam