değişim, kitlesel ayaklanmalarda değil, ihtiyaçlarını birbiriyle paylaşan insanların arasında, toprakta yeşerir.
Bu ihtiyaçlar ne tür bir politik programa hayat verir, bilemiyorum. Ama insanları birbirleri için kaygılanmaz hale getiren rejimin meşruiyetini uzun süre koruyamayacağına eminim.
Sabırsız, mevcut ana odaklanan bir toplumda hangi özelliğimizin kalıcı değer taşıdığına nasıl karar verebiliriz? Hep kısa vadede yaşayan bir toplumda uzun vadeli hedefler nasıl güdülebilir? Kalıcı toplumsal ilişkiler nasıl sürdürülebilir?