Kendi olmak sadece özgür olmak demek değildir. Kendilik, aynı zamanda sorumluluk ve yüktür. Kendilik kendi ile yüklü olmak demektir. Psikolojik ve antropolojik tasvirlerde bu, Ben'in zaten kendisine çakılı olması, Ben'in özgürlüğünün lütuf gibi hafif olmayıp çoktan bir ağırlık olması, Ben'in kaçınılmaz bir biçimde kendisi olmasıyla açıklanır. (...) Bu varoluşsal durum kendisini "yorgunluk" olarak ifade eder. (...) Fatigue d'etre soi'dir. (Kendi olma yorgunluğudur.)
Şiir, ötekiylle sohbeti arar: "Şiir... algılayan, görünenle yüzleşen, bu görünüşleri sorgulayan ve hitap edenin şiiri olur; bir sohbete dönüşür - ve bu genellikle mutsuz bir sohbettir." Şiir, diyalojik bir olaydır. Günümüz iletişimi son derece narsisttir. Sen olmadan, ötekine herhangi bir çağrı olmadan gerçekleşir. Şiirde ise ben ve sen, karşılıklı olarak birbirlerini üretirler.