İnsanların geçmişte kalan her şeyin daima bir yanılgı ve ön hazırlıktan ibaret olduğunu düşünmeleri genel bir çılgınlık herhalde ve sanırım soğuk bir kalemi sıcak, kanlı canlı elime alıp da kuru bir kağıdın üzerine insanın gerçekten yaşadığını yazarken göstermiş olduğum cesaretin de farkındayım.
Ben kendimi anlamaya başladığımdan beri diğer pek çok şeyi de anlıyorum. Açgözlü bir insanın bağış karşısındaki bakışları beni sarsabilir, bir köpeğin sıçrayışı büyüleyebilir. Bir anda her şeye dikkat etmeye başladım, benim için artık hiçbir şey önemsiz değil.
Benim de içimde, benim içimde bile, evrenin nefes alan bu parçasının içinde, bazen tutkunun dönüp duran sarsıntılarıyla ortaya çıkan dünyeviliğe ait her şeyin içinde bulunan o gizemli volkanik öz yanıp tutuşuyordu.