rosse
@rosse
489 okur puanı
Temmuz 2016 tarihinde katıldı
Görüntüsü bozulmasın diye okula ders kitabı bile taşımaz, kitaplarının yerine sadece o gün lazım olan sayfaları götürürdü.
Yekta Kopan'ın bu kitabını okurken biraz sıkıldım açıkçası. Çünkü tam satırları okuyup kitaptaki duygusal moda girmişken birden hikaye bitiyor ve yerine diğeri başlıyor. Hal böyle olunca kitaptan pek zevk alamıyor insan. Küçürek hikayeleri sevemedim, belki de sebebi budur. Bazı hikayelerde duygusal anlamda bir bütünlük yok, hikaye içine çekemiyor okuru.Yazarın dili ve anlatımı esasen samimi, canlı. Ama hani okumasaydım bu kitabı pek bir şey kaybetmezdim, diye düşünüyorum.
Ben insanların içini okuyamam. Okurum, diyene de inanmam. Ben insanlara inanmam.
Ama öyledir ya bazen, bir "keşke"ye dayanır hayat.