rosse
@rosse
489 okur puanı
Temmuz 2016 tarihinde katıldı
Kalbinde derin bir çizikle gezenin, günün birinde her ne pahasına olursa olsun yaranın müsebbibini affetmesi kadar kederli ve ağır bir şey yoktu dünyada.
Reklam
Sanki yaşlılıkla pişmanlık, sarhoşlukla hastalık onun gövdesinde iç içe geçmiş, kelimeler ağzının içinde bir bulamaca dönüşmüş, zangır zangır titriyordu.
Bu hikaye başından beri yarım kalmaya, sessizlikle geçiştirilmeye, daha en başından yazılan sonunu yaşamaya mahkumdu çünkü.
Ağzımızdaki üç beş kelime, yirmi beş yıl boyunca birbirimizden uzaklarda hayat sürdükten sonra nihayet yan yana gelmiş ama o kelimeler mesut bir cümle olmayı bir kez daha başaramamıştı.
Hem konuşmak istemediğim bir baba hem de tırmanmak zorunda olduğum bir dağ yolu beni bekliyordu. Belki de benim için ikisi aynı şeydi, kim bilir.
Reklam