çizgileri bırakacağım
sayı saymasını da bırakacağım
ve sınırlı geometrik biçimler arasından
enginin duyumsal düzlemlerine sığınacağım
(inanalım soğuk mevsimin başlangıcına)
bazen nefret edilen olduğumu düşünüyorum. hayır,ben zaten nefret edilenim. kenara bırakılmış, bir daha oradan alınmamak üzere atılan çöp gibi değersiz biriyim. hatta kendime "biri" demeli miyim? emin değilim ama insanların bana olan bakışları dememem gerektiğini söylüyor sanki. onlara ne yaptım bilmiyorum, sadece ne yapmak istediklerim ile baş başa kaldım bu akşam, kendi oyunumu çizip oynamak ve o oyunu kaybetmek istiyorum.