Duygularını ifade etmekte güçlük çektiği için intihar eden tek hayvan insandır. Öfkeli bir köpek intihar etmez, kendisini kızdıran kişiyi ya da şeyi ısırır, ama öfkeli bir adam odasında oturup suratını asar sonra da sessiz bir not bırakarak kendini vurur.
''İnsan düşünerek, aslında olmayan sorunları, var edebilir.'' demişti Chloe bana, Fark edeceklerimden korktuğumdan, düşünmeye bile cesaret edemiyordum.
Her aşk öyküsünün üzerinde nasıl biteceğine dair bilinmez ve en az o kadar korkunç bir düşünce bulutu gezinir. En sağlıklı ve dinç olduğumuz sırada ölümümüzü düşlemek gibi bir şeydir bu, ama aşkın sonuyla yaşamın sonu arasındaki fark, en azından ikincisinde nasılsa ölümden sonra bir şey hissetmeyeceğimizin yatıştırıcı bilincidir. Aşığın böyle bir rahatlığı yoktur, ilişkinin sonunun aşkının sonu olmayabileceğini bilir ve bu sonun ardından hayatına devam edeceği neredeyse kesindir.
Bugün uğruna her şeyini feda edebileceğin bir insanı, birkaç ay sonra yolda gördüğünde yolunu değiştirmek ya da onun içeride olduğunu gördüğün kitapçıdan çıkmak, dehşet veriyor bana.