R.
@rsso11
Kendi halinde biri.
103 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
"Adam."
Gülmeye çalışıyordum ama boğuk bir hıçkırık boğazımda düğümlendi.
"Gözlerini dünyanın her yerinde tanırım ben."
Reklam
Yılın son kitabını an itibariyle bitirmiş bulunuyorum. Noel temalı olduğu ve kısa olduğunu düşündüğüm için hemen biter sanmıştım ama umduğumdan daha uzun sürdü bitirmem. Bunun ilk sebebi kitapta olacakları merak etme seviyemin yüksek olmaması ama ana sebebi kesinlikle üçüncü ağızdan yazılmış olması.
Olay akışında, daha doğrusu karakterlerin davranışları konusunda bir tutarsızlık olduğunu düşünüyorum. Stella'nın babası öyle bir anlatıldı ki adamın melek gibi bir şey olduğuna inanmaya başladım. Hatta Stella'nın sürekli içinden ona seslenmesi, yol göstermesini istemesi de Tanrı yerine koyuluyormuş gibi hissettirdi bana. Buna rağmen kızları daha reşit olmadan evlendiğinde de, evliliği 1 yılı doldurmadan ayrılıp kasabadan ayrılmak istediğinde de ne yaptığını sormamış. Hep kızına güvenmiş falan ama bu mülayimlik bayağı bir abartı geldi bana. Sadece babaları değil, anneleri de kendi içinde kalan hayalleri yüzünden karşı çıkmamış gibi yazılmışsa da bir anda neden 180 derece tavır değiştirdiğini ve hayatını aşkı olan adamı geride bıraktığını sormamışlar.
Henry tamamen harcanmış bence. Çocukluğundan beri bir arada olduğu ve herkesten gizlice kaçarak evlendiği (bunu neden yaptıkları da muamma çünkü iki tarafın ailesi de ikisine karşı çok olumlu) hayatının aşkı bir anda onu terk edip gidiyor. Onun peşinden orduya yazılıyor ve kaza geçiriyor. Hiçbir şey hatırlamasa bile Stella'yı görünce ona çekiliyor ve gerçekleri öğrendiğinde de hemen olaya adapte olup onunla evleniyor. Bu adamın bu kadar iyi biri olduğu en başından beri belliyken Stella'nın ona gerçeği söylemek yerine çareyi kaçmakta bulması, bunu gençliğin verdiği korku ve cahilliğe bağlasalar da saçmaydı bence.
Böyle tek tek girmeye kalksam kitaptaki çoğu şeyi saçma bulacağım, o yüzden daha fazla uzatmayayım. Noel adı
Spoilerli yorum!
Bu kitapta olduğu gibi normal hayatın içine fantastik olayların sıkıştırılmasını çok seviyorum. Gerçi buradaki kapsamlı hayalet ve ruh olarak çalışan ölüler bana biraz fantastik Kore dizilerini anımsattı. Yazar ortaya karışık bir şeyler çıkarmak istemiş sanırsam.
Normalde kitabı çok sevebilirdim, eğer ki bu tarzda daha güzel olduğunu düşündüğüm kitaplar okumamış olsaydım. O yüzden kitabı sevsem de bayılmadım.
Harriet'i sevdim, karakteri çok tatlı ve noel kitabına yakışır biriydi ancak kitabın başından beri okura çok kötü bir şey yaptığını düşündürtmesi ve sonucunun bir hiç olması heves kırıklığına neden oldu bende. Yani o ailede büyüyüp psikolojik olarak yıpranmaması mucizeydi zaten ama bilmiyorum, biraz gereksiz dram yapılmış gibi geldi bana.
Nolan'ın en başından beri Harriet'in kötü bir şey yapmış olabileceğine inanmaması ve onun duygusal olarak güçlenmesini sağlaması çok değerliydi. İkisini birlikte okumak güzeldi.
Aslında başkarakterlerin birbirleri için yaratılmış olma fikirlerini sevdim ama bunun yazılma şekli beni tatmin etmedi. Yani birbirlerine bağlıydılar ve bu pusula ya da gemi sayesindeydi falan filan ama daha farklı ve içe dokunacak bir şeyler okumak istemiştim sanırım.
Bir de özellikle başlarda biraz sıkıldım, olaysız denebilecek bir kurgu olduğu için sayfa sayısı uzun geldi bana. Bir 50 sayfa kadar kısa yazılsaymış daha iyi olabilirmiş.
Ufak tatminsizliklere rağmen yeni yıla girerken okuyacak bir şeyler arayanların hoşuna gideceği bir kitap olduğunu düşünüyorum. Bence şans vermeye değer.
Reklam